Bu sayfa bir katalog değil. Bir mutfak tezgah arasının; çıplak kilden, sizin duvarınıza kadar benim ellerimde geçirdiği yolun günlüğü. Sayfayı aşağı kaydırın — pano gözünüzün önünde doğsun.
Emine SırmaKurucu · Baş Nakkaş · 2004'ten beri
Hikâyeye başlaBir mutfak. Tek pano. Altı hafta. Şimdi, o Lale panosunun doğuş sırasını, adım adım anlatayım.
Ölçüyü kendi ellerimle alırım; santimini bir başkasına bırakmam.
Her şey sizin mutfağınızda başlar. Tezgahın enini, prizlerin yerini, ışığın gün içinde nereden geldiğini not ederim. Sonra atölyeye döner, deseni önce kâğıda çizerim — pergel, cetvel, kurşun kalem. Motif oturana kadar defalarca silerim.
Kâğıt hazır olunca deseni delik-iğne yöntemiyle biskiviye, yani çıplak pişmiş karoya aktarırım.
Kontur titrerse desen de titrer. O yüzden nefesimi tutarım.
Karonun üstüne, tek bir ince fırçayla desenin bütün sınırlarını çekerim. Buna tahrir denir. Silgi yoktur; yanlış giden çizgi, karoyu baştan alır. En sabır isteyen adım budur — bir Lale bordürünün konturu bazen bir günümü alır.
Yirmi yıldır aynı fırçayı kullanıyorum. Yıprandı, inceldi, tam elime oturdu.
Ben seri üretim yapmam. Atölyeye giren her mutfak, ölçüsüne göre baştan çizilir. Bu yüzden bende bekleyen sipariş vardır — ama aceleyle çizilmiş pano yoktur. — Emine Sırma
Kobalt fırında koyulaşır; bu yüzden gördüğünüzden bir ton açık boyarım.
Renk kat kat girer. Önce büyük zeminler, sonra yapraklar, en sonda gölge. İznik mavisini, turkuazı, mercan kırmızısını hep kendi karışımımdan hazırlarım. Fırça, karo daha kuru boyayı içene kadar bekler.
Bu aşamada renk mattır, tozludur — sırrını henüz açmamıştır.
Sır, ıslakken bir damla gibi akar; kuruyunca sözünü tutar.
Boyanın üstüne şeffaf sırı dökerim. Islakken süt gibi görünür; ama fırında eriyip cama döner ve altındaki rengi ömür boyu korur. Sırın kalınlığı eşit olmazsa parlaklık lekelenir — o yüzden karoyu döndüre döndüre kaplarım.
Artık pano fırına girmeye hazır.
Fırın affetmez. Kobalt bir kez konur, bir kez pişer.
Panoyu fırına dizer, gece boyu pişiririm. Sıcaklık ağır ağır yükselir, ağır ağır iner; aceleye gelmez, yoksa sır çatlar. Sabah kapağı açtığımda mat toz renk gitmiş, yerine ışığı içen bir cam gelmiştir. Yirmi yıldır bu anı hâlâ merakla beklerim.
Çıkan her karoyu tek tek ayıklar, numaralar, arkasına tarih atarım.
Bir tezgah arası bende ortalama dört-altı hafta kalır. Çıktığında dünyada bir benzeri daha yoktur. Ölçü sizin, sabır bizim. — Emine Sırma
Panoyu duvara astığım gün, altı hafta bir anda değer kazanır.
Son adım, panoyu Moda'daki o mutfağın tezgahının arkasına yerleştirmek. Karolar yan yana gelince tek tek motifler bir cümleye dönüşür; tezgah konuşmaya başlar. İşte o Lale panosu, artık bir ailenin her sabah çayını demlediği duvarda.
Sizin mutfağınızın hikâyesi de tam burada, ölçüyle başlıyor.
Sırların nasıl aktığını, kobalt mavisinin fırında neden koyulaştığını daha çocukken öğrendim. Karo, sabır ve fırça — bildiğim tek şey buydu. 2004 baharında İstanbul'a taşınıp Kuzguncuk'taki bu küçük dükkânı kiraladım ve kapıya kendi adımı astım.
O günden beri tek başıma çalışıyorum. Ne kadar iş alacağımı takvimim değil, elimin yetişebildiği kadar belirler: ayda altı-sekiz pano. Az, ama her biri benim.
Her pano bir eve, bir sofraya, bir mevsime bağlı. İşte tezgahından geçip yerini bulmuş birkaçı.
Genç bir çift, ilk evleri için gelmişti. Kıvrım dalların birbirine dolandığı geniş bir kompozisyon istediler; altı hafta boyunca o dalları tek tek büyüttüm. Şimdi her akşam yemeğinin fonu onlar.
Mahalleden bir komşu. Ocağın tam üstüne, ikili bordürle çerçevelenmiş mercan kırmızısı karanfiller istedi — annesinin eski bir tabağından hatırladığı renk. O tabağı yanına alıp geldi, ben de tonu ona uydurdum.
Bazen en zoru sadeliktir. Ahşap tezgahı olan bu mutfağa tek renk, tek motif istendi — hiç bağırmayan, sadece eşlik eden bir mavi. Dört haftada bitti; en sevdiğim işlerden biri oldu.
Mutfak dışına çıktığım nadir işlerden. Dış mekân için çift sır, dona dayanıklı çalışılır; ayrı bir sabır ister. Sarmaşığın arasından bakan bu çeşme alnı, bir bahçenin en serin köşesi oldu.
Mutfağınızın ölçüsünü girin, birlikte deseni ve rengi seçelim. Seçtiğiniz çini canlı önizlemede belirir — karo adedi ve tahmini tutar anında hesaplanır. Sonra o tasarımla bana yazın, gerisini konuşuruz.
Pazarlık sevmem, gizli kalem tutmam. El emeği fiyatını buradan açıkça söyleyeyim; kesin rakam ise mutfağınızı gördükten sonra, ölçü ve desene göre netleşir.
Küçük bir keşif bedeli alırım (1.500 TL) — ama sipariş verirseniz onu tutardan düşerim.
2026 · örnek metrekare bedelleri
Minimum sipariş 0,72 m². Fiyatlar el emeği ve İznik hamuru içindir; montaj ve nakliye ayrıca konuşulur.
Atölye Kuzguncuk'ta, İcadiye Caddesi üzerinde. Önce kısa bir mesaj bırakın; keşif ve tasarım için birlikte bir gün belirleyelim. Baskı yok, acele yok — sadece tek tek fırça var.
Sizi atölyede, bir çay eşliğinde beklerim. — Emine